Rozmiar czcionki: 

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

Szkolenia dla pracowników wysokościowych Częstochowa

Reklama
Start BHP BHP Przewodnik "dobrej praktyki" do wdrożenia Dyrektywy 1999/92/EC.

Przewodnik "dobrej praktyki" do wdrożenia Dyrektywy 1999/92/EC.

 
Spis treści
Przewodnik "dobrej praktyki" do wdrożenia Dyrektywy 1999/92/EC.
Strona 2
Wszystkie strony

Przewodnik "dobrej praktyki" do wdrożenia Dyrektywy 1999/92/EC.

 

Wprowadzenie.

Artykuł powstał w oparciu o tłumaczenie przewodnika "dobrej praktyki" do Dyrektywy 1999/92/EC (Atex 137) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1999 roku w sprawie minimalnych wymagań mających na celu poprawę stanu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników potencjalnie narażonych na ryzyko spowodowane atmosferami wybuchowymi. Pełna nazwa przewodnika do wspomnianej Dyrektywy "Minimum requirements for improving the safety and health protection of workers potentially at risk from explosive atmospheres" przetłumaczona na język polski oznacza "Minimalne wymagania mające na celu poprawę bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy, na których mogą pojawić się atmosfery wybuchowe". Na polskim gruncie postanowienia Dyrektywy 1999/92/EC wprowadza rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 maja 2003 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy, na których może wystąpić atmosfera wybuchowa (Dz. U. Nr 107, poz. 1004). Rozporządzenie doczekało się już pierwszej nowelizacji (Dz. U. Nr 121 poz., 836 z 2006 r.), w którym wprowadzone zostały uzupełnienia do stosowanych dotychczas zapisów.

Sam przewodnik (wersja m.in. w języku angielskim) jak i wspomniana Dyrektywa są odpowiedzią komisji UE na dużą liczbę wypadków podczas pracy z atmosferami wybuchowymi. Szczególnym nadzorem objęto małe i średnie przedsiębiorstwa, w których bardzo często dochodziło do poważnych w skutkach zdarzeń. Przewodnik kierowany głównie do nich pokazuje prostą drogę do podjęcia działań zapobiegających przed występowaniem wybuchów. Należy mieć na uwadze fakt, że problematyka dotyczy także dużych zakładów chemicznych. Ze względu jednak na większe doświadczenie i szeroką kadrę specjalistów większość z nich już teraz uporała się na swój sposób z wymaganiami Dyrektywy ATEX 137.

Ciągłe kontrowersje i nieustające pytania ze strony małych i średnich zakładów pracy skłoniły autora do przedstawienia punktu widzenia komisji UE na temat podejścia do wykonania dokumentu zabezpieczenia przed wybuchem. Wydanie "niewiążącego" przewodnika dobrej praktyki do wdrażania Dyrektywy Atex 137, pozwoliło wyjaśnić wiele z tych pytań.

 

Zakres stosowania

Przewodnik należy stosować w powiązaniu z Dyrektywą 1999/92/EC, Dyrektywą ramową 89/391/EEC, jak również Dyrektywą 94/9/EC. Przeznaczony jest do wszystkich zakładów

i miejsc pracy, w których na skutek występowania substancji palnych może się wytworzyć niebezpieczna atmosfera wybuchowa. W technologii procesowej zagrożenie wybuchem dotyczy wielu produktów wejściowych, półproduktów, produktów końcowych, jak również przebiegu wielu podstawowych procesów technologicznych. Słowo praca na stanowiskach gdzie mogą tworzyć się atmosfery wybuchowe odnosi się do czynności związanych z wytwarzaniem, obróbką, przerabianiem, utylizacją, magazynowaniem, przygotowywaniem, przeładunkiem, transportem wewnątrz zakładowym rurociągami lub za pomocą innych środków.

 

Przykłady miejsc występowania atmosfer wybuchowych.

 

przesypy

 

Rys. 1   Przesypy, zasobniki, urządzenia workujące, przenośniki taśmowe itp.

 

 

stanowiska przelewania

 

Rys.2 Stanowiska przelewania, mieszania, magazynowanie, przesyłanie. itp.

 

Przewodnik wbrew oczekiwaniom nie podaje szczegółowej procedury analizy ryzyka wybuchowego na stanowiskach pracy. Dla zorientowanych w tematyce specjalistów, przewodnik może posłużyć jako uzupełnienie posiadanej wiedzy na temat wymagań stawianych przez dyrektywę Atex 137. W rzeczywistości, chcąc wykonać profesjonalne opracowanie należy wybiec znacznie szerzej poza obszar poruszany w "przewodniku". Odnosi się to głównie do metod analizy ryzyka, określania skutków wybuchu czy procedury postępowania przy doborze systemów bezpieczeństwa.

Jako pomoc dodatkową we wdrażaniu regulacji dotyczących ochrony przed wybuchem, w zakresie środków technicznych i organizacyjnych, należy zapoznać się
z postanowieniami Polskich Norm, będących odpowiednikami norm zharmonizowanych
z Dyrektywami Atex, które dostępne są w Polskim Komitecie Normalizacyjnym.

Podstawowym celem wytycznych jest umożliwienie pracodawcom, szczególnie w małych
i średnich przedsiębiorstwach, dostępu do informacji technicznych w zakresie szeroko rozumianej ochrony przed wybuchem, w szczególności dotyczących:

  • identyfikacji zagrożeń i oceny ryzyka powstania zjawiska wybuchu,
  • zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa oraz ochrony życia i zdrowia pracowników zatrudnionych na stanowiskach pracy potencjalnie zagrożonych wybuchem,
  • zapewnienia bezpiecznych warunków pracy w środowisku oraz odpowiedniego nadzoru stanowisk pracy, na których istnieje ryzyko powstania zjawiska wybuchu,
  • podjęcia niezbędnych kroków dążących do zawarcia lub zacieśnienia współpracy pomiędzy komórkami zakładowymi zlokalizowanymi na terenie, na którym istnieje zagrożenie wybuchem.
  • opracowania i przygotowania dokumentu zabezpieczenia przed wybuchem.

 

Ocena zagrożenia wybuchem a analiza ryzyka wystąpienia zjawiska wybuchu.

W miejscach pracy gdzie występują atmosfery wybuchowe, pracodawca zobowiązany jest zapobiegać i chronić pracowników przed zagrożeniem wynikającym z możliwości pojawienia się wybuchu. Pierwszym krokiem niezbędnym do oceny wystąpienia zjawiska wybuchu jest odpowiedź na pytanie - czy w miejscu pracy może wytworzyć się atmosfera wybuchowa?. Celowe w tym zakresie jest wykonanie oceny zagrożenia wybuchem zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 80 poz. 563). W dużej ilości małych i średnich przedsiębiorstw ocena taka nie była wykonywana od 1992 odkąd obowiązuje powyższe, znowelizowane rozporządzenie.

Kolejnym etapem jest proces analizy i oceny ryzyka wybuchowego, który należy przeprowadzić dla każdego przypadku indywidualnie. Szczególnie należy wziąć tu pod uwagę zapisy zawarte w Artykule 4 Dyrektywy 1999/92/EC, (§ 4.1 rozporządzenia MGPiPS z dnia 29 maja 2003. Dz. U. Nr 107 poz. 1004 z późn. zmianami), które wymagają określenia prawdopodobieństwa wystąpienia i trwałości niebezpiecznej atmosfery wybuchowej, jak również prawdopodobieństwa pojawienia się źródeł zapłonu i ich efektywności. Do tej pory w Polsce nie przywiązywano dużej uwagi na tego typu zagadnień. Dopiero implementacja Dyrektywy Seveso II i Atex 137 spowodowała spore zainteresowanie tą problematyką. Obecnie przyczynia się to do poszukiwania nowych rozwiązań analitycznych, które w pełni i kompleksowo pozwolą zidentyfikować zagrożenia wybuchowe.

Procedurę oceny ryzyka należy przeprowadzić dla każdego stanowiska pracy
z uwzględnieniem wszystkich działań podejmowanych przez pracowników podczas dobowego cyklu pracy, jak również podczas każdej istotnej zmiany profilu działalności zakładu, zmiany technologii lub obsługi urządzeń. Ocena ryzyka przeprowadzana zarówno dla nowej, jak i istniejącej instalacji powinna być oparta o następującą analizę:

  • warunków normalnego trybu pracy urządzeń, włączając w to utrzymanie ruchu,
  • włączanie i wyłączanie z eksploatacji urządzeń,
  • awarie oraz przewidywalne sytuacje, których może wystąpić błąd operatora,
  • niewłaściwe użytkowanie urządzeń, możliwe do przewidzenia.

Miejsca, które są bezpośrednio lub pośrednio połączone ze strefami zagrożenia wybuchem także należy wziąć pod uwagę, jako potencjalne przestrzenie zagrożenia wybuchem.

Metody oceny ryzyka dostosowane do warunków pracy i procesów technologicznych, okazują się właściwe wówczas, gdy pozwalają na systematyczne sprawdzenie wszystkich poszczególnych etapów procesu technologicznego. W tym kontekście "systematyczność"oznacza, że praca jest wykonywana według ścisłej procedury oraz według założonych i logicznych schematów. Na tym etapie należy dokonać analizy wszystkich potencjalnych źródeł zapłonu, które mogą wystąpić na etapie analizowanego procesu.

źródła zapłonu

Rys.3 Potencjalne źródła zapłonu.

 



 

Więcej artykułów:

Film promujący numer 112

Bądź na bieżąco: Zapisz się na newsletter!Subskrybuj RSS!znamibezpiecznie na facebooku!znamibezpiecznie na youtube!

Szkolenie e-learning

busyLoading...

Partnerzy

Czy wiesz, że...

Częsta jazda na rowerze sprzyja impotencji u mężczyzn. Ale u kobiet może również powodować zaburzenia, np. mniejsze odczuwania bodźców seksualnych w narządach płciowych - sugerują badania opublikowane przez "The Journal of Sexual Medicine".

Dr Marsha K. Guess z Yale School of Medicine wyjaśnia, że u mężczyzn podczas jazdy rowerem dochodzi do ucisku nerwów oraz naczyń krwionośnych prostaty, co sprzyja zaburzeniom erekcji. We wcześniejszych badaniach dr Steven M. Schrader z National Institute for Occupational Safety and Health zauważył, że często występują one u policjantów patrolujących dzielnice miast rowerami.

Więcej …

Akademia Pierwszej Pomocy szkolenia Częstochowa

Sklep apteczki instrukcja pierwszej pomocy

STaC obsługa BHP Częstochowa

Europejska Karta Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego


Szkolenia z pierwszej pomocy  |   Obsługa i szkolenia BHP Częstochowa
kontakt